تصور کنید که در دنیایی که متن در میان قفل ها وجود ندارد، چگونه می توان اطلاعات را منتقل کرد؟ آیا اظهارات که قبلاً روشن بودند، ابطال پیدا می کنند یا حتی گمراه کننده می شوند؟این علامت های واکنشی که به نظر می رسد کوچک هستند، نقش مهمی در ارتباطات کتبی دارند، نه تنها به عنوان ابزاری برای جدا کردن اطلاعات بلکه به عنوان عناصر اساسی برای بیان دقیق و ساختار منطقی.
پارنتز ها علامت های علامت گذاری جفت شده هستند که عمدتا برای جدا کردن متن یا داده ها از زمینه اطراف آنها استفاده می شوند. آنها معمولاً به صورت تقارن ظاهر می شوند و شامل یک علامت افتتاح و بسته می شوند.چهار نوع اصلی وجود دارد، با تفاوت های قابل توجهی بین اصطلاحات انگلیسی بریتانیا و آمریکایی:
فراتر از این انواع اولیه، زمینه های تخصصی ممکن است از نمادهای اضافی به عنوان براکت ها استفاده کنند، مانند آنهایی که در نسخه صوتی زبانی استفاده می شوند.
استفاده از براکت ها به دوران باستان باز می گردد. براکت های زاویه ای اولین کسانی بودند که در زبان انگلیسی نوشته شده ظاهر شدند.استاد انسان شناس اِراسموس اصطلاح "لونولا" را برای توصیف براکت های گرد ابداع کرد، اشاره به شکل نیمه ماه آنها (از لاتین "luna").
ماشین های تایپ اولیه معمولاً فقط براکت های گرد را شامل می شدند. براکت های مربع با ظهور تله پرینترها رایج تر شدند.در حالی که براکت های حلقه ای برای اولین بار در مجموعه کاراکتر کامپیوتر IBM 7030 Stretch گنجانده شدنداستاندارد ASCII 1961 شامل براکت های گرد، مربع و پیچیده، همراه با نمادهای کمتر از و بزرگتر از که می تواند به عنوان براکت های زاویه ای عمل کند.
در ریاضیات، براکت ها به اهداف خاصی با معانی متمایز خدمت می کنند:
زبان های برنامه نویسی به شدت به براکت ها متکی هستند:
کاربردهای زبانی عبارتند از:
استفاده های متداول از نثر شامل:
استفاده مناسب از براکت ها شفافیت را حفظ می کند:
فراتر از نحو، براکت ها معنای فرهنگی دارند:
کنوانسیون های تایپوگرافی متفاوت است، در حالی که انگلیسی به طور معمول براکت ها را بدون در نظر گرفتن متن ضمیمه به نوع رومی نگه می دارد، تایپوگرافی آلمانی اغلب براکت ها را در هنگام احاطه کردن محتوای ایتالیز می کند.
براندس ها به عنوان ابزاری ضروری در ارتباطات کتبی هستند، که امکان جداسازی اطلاعات دقیق را فراهم می کند در حالی که بیان افکار پیچیده را تسهیل می کند.تکامل آنها در سیستم های نوشتن و زمینه های تخصصی نقش اساسی خود را در سازماندهی دانش انسانی نشان می دهدبه عنوان ما همچنان به توسعه فن آوری های ارتباطی جدید، این نشانه های متواضع بدون شک موقعیت خود را به عنوان اجزای ضروری از بیان روشن حفظ خواهد کرد.