Orthodontische extrusie komt naar voren als een belangrijke techniek voor het behoud van tanden

Stel je voor dat je een tandletsel oploopt waarbij je tand onder de tandvleesrand breekt. Zou je eerste gedachte extractie zijn? De moderne tandheelkunde biedt een alternatief: orthodontische extrusie, een steeds meer gewaardeerde tandbehoudende techniek. Dit artikel onderzoekt de principes, toepassingen, procedures, voordelen en overwegingen van deze innovatieve behandeling.

Orthodontische extrusie, ook wel geforceerde eruptie genoemd, houdt in dat subgingivaal gebroken tandsegmenten geleidelijk in de juiste positie worden bewogen door middel van gecontroleerde orthodontische krachten. Deze techniek stimuleert de regeneratie van parodontaal weefsel en de remodellering van alveolair bot, waardoor zowel de tand als het ondersteunende bot coronaal kunnen migreren. In plaats van simpelweg de tand te "trekken", zorgt dit biologische proces voor een stabiele herpositionering.

Orthodontische extrusie is niet universeel toepasbaar, maar bewijst zich effectief voor:

• Subgingivale cariës of fracturen: Wanneer verval of trauma zich uitstrekt onder de tandvleesrand, maakt extrusie gezonde tandstructuur vrij voor restauratieve procedures zoals vullingen, inlays of kronen.
• Fracturen na wortelkanaalbehandeling: Zelfs goed behandelde tanden kunnen subgingivaal breken. Extrusie verbetert de succespercentages en levensduur van restauraties.
• Gepalpeerde tanden: Voor tanden die niet normaal doorbreken als gevolg van ruimtelijke beperkingen, vergemakkelijkt extrusie de juiste doorbraak en occlusale functie.

Het extrusieproces omvat doorgaans:

1. Evaluatie: Uitgebreide beoordeling inclusief radiografieën en CBCT-scans om de parodontale gezondheid, wortelmorfologie en botdichtheid te evalueren.
2. Behandelplanning: Aangepaste strategie die de krachtrichting, grootte, duur en daaropvolgende restauratie bepaalt.
3. Plaatsing van apparatuur: Selectie van vaste (brackets/boogdraden) of uitneembare apparaten op basis van klinische behoeften.
4. Actieve extrusie: Gecontroleerde krachttoepassing met periodieke aanpassingen om de tandbeweging te sturen.
5. Retentie: Stabilisatieperiode die maanden duurt om terugval te voorkomen.
6. Restauratie: Definitieve prothetische revalidatie om vorm en functie te herstellen.

• Tandbehoud: Voorkomt extractiegerelateerd botverlies en migratie van aangrenzende tanden.
• Esthetische verbetering: Herstelt de natuurlijke tandpositie en het uiterlijk.
• Functioneel herstel: Herstelt de juiste kauwfunctie.
• Parodontale regeneratie: Verbetert de tandstabiliteit door weefselremodellering.

• Langdurige behandeling: Vereist weken tot maanden van actieve behandeling.
• Financiële overwegingen: Vaak niet gedekt door verzekeringsplannen.
• Mogelijke complicaties: Zeldzame risico's zijn onder meer gingivale ontsteking of wortelresorptie.
• Tijdelijke esthetische impact: Zichtbare apparatuur tijdens de behandeling.

• Selecteer ervaren clinici voor deze techniekgevoelige procedure.
• Handhaaf een nauwgezette mondhygiëne om gingivale complicaties te voorkomen.
• Houd je aan de geplande follow-ups voor tijdige aanpassingen.
• Vermijd hard voedsel dat de apparatuur of tanden kan beschadigen.

Orthodontische extrusie biedt een haalbaar alternatief voor extractie voor subgingivaal aangetaste tanden. Hoewel niet universeel toepasbaar, toont deze techniek aan hoe de moderne tandheelkunde prioriteit geeft aan tandbehoud door middel van innovatieve biologische benaderingen.